Els Pelgrom

Els Pelgrom

Leven (biografie) Els Pelgrom is geboren en getogen in Arnhem, op een korte periode na. Op tienjarige leeftijd verbleef ze, tijdens de hongerwinter van 1944 – 1945, op een boerderij op de Veluwe. Later schreef ze een boek over deze ervaring: De kinderen van het Achtste Woud. Na de middelbare school volgde Els een opleiding als onderwijzeres in Amsterdam, maar omdat ze liever verhalen vertelde dan les gaf, heeft ze niet lang voor de klas gestaan. In 1962 verscheen haar eerste kinderboek, en daarna volgden er nog een heleboel. Na haar opleiding trouwde ze met de beeldhouwer Karl Pelgrom; ze kregen drie kinderen. Uiteindelijk scheidden Els en Karl, en Els woonde daarna tien jaar lang in Amsterdam, waar ze onder meer in de openbare bibliotheek werkte. In 1985 verhuisde Els Pelgrom naar Spanje en tegenwoordig woont ze in Portugal. Els heeft heel veel prijzen voor haar werk gekregen. Haar tweede boek, De kinderen van het Achtste Woud, werd bekroond met de Gouden Griffel. In totaal ontving ze drie Gouden Griffels, twee Zilveren Griffels en vele andere onderscheidingen, waaronder de belangrijke Deutsche Jugendliteraturpreis. Haar beroemdste boek is wel Kleine Sofie en Lange Wapper, dat in 1985 een Gouden Griffel won en in 1998 voor het toneel bewerkt werd. In 1994 ontving ze de Theo Thijssenprijs voor haar hele oeuvre, dus voor alle boeken die ze tot dan toe geschreven had. De kinderboeken van Els Pelgrom worden bijna altijd verteld vanuit het perspectief van een kind dat ‘mislukt’, ontheemd of bedreigd is, of op een of andere manier de werkelijkheid probeert te ontvluchten door middel van de fantasie. Haar verhalen laten dan ook altijd de spanning tussen de werkelijkheid en de verbeelding zien. Ze zijn over het algemeen in weinig woorden geschreven, en toch veelzeggend doordat Els met veel gevoel voor kleine dingen schrijft. Zelf zegt Els hierover: ‘Soms ben ik ervan overtuigd dat ik precies weet wat een ander denkt; dat ik dat woordelijk hoor. Ik geloof in bijna voortdurende telepathie, maar niet met iedereen. De personages praten in mijn hoofd, daar hoef ik niets voor te doen.’ Een van haar meest recente boeken is Het loterijbriefje, het verhaal van twee straatarme kinderen die een loterijbriefje vinden. ‘Mensen zoals wij winnen toch niet in de loterij,’ zegt hun moeder. Maar als ze het briefje inleveren, blijkt dat niet waar. Dat is het begin van een wonderlijke situatie, waarin de kinderen niet weten of ze dromen of wakker zijn. En ook de lezer vraagt zicht dit af…. Het boek is in kleur geïllustreerd door Thé Tjong-Khing, die ook Kleine Sofie en Lange Wapper tekende. Zijn schitterende aquarellen geven het verhaal van Els extra kracht, maar vertellen ook hun eigen verhaal. Ook bewerkt Els ‘klassiekers’, zoals Victor Frankenstein en De klokkenluiders van de Notre Dame.