Ploegsma

Reggie Naus

Leven (biografie)

Dat ik schrijver ben geworden heeft bijna iedereen die ik ken verbaasd, zelfs mezelf! Als kind bracht ik uren door met tekenen en iedereen verwachtte eigenlijk dat ik later striptekenaar of illustrator zou worden. Ik ben zelfs een tijdje naar de kunstacademie gegaan, maar dat trok me toch niet zo. Toen ik bijna dertig was, wist ik nog steeds niet wat ik wilde worden als ik groot was!
Eigenlijk zou ik het liefst piraat zijn geworden, maar toen ik een keer aan boord van een schip in een storm terechtkwam ben ik zo zeeziek geworden dat ik heb besloten dat ik niet zo’n goede piraat zou zijn.
Ik lees heel graag en ben altijd al dol op verhalen geweest. Mijn hele huis is dan ook volgepropt met boeken. Maar alleen lezen over avonturen is nooit genoeg geweest voor mij.
Ik vind het erg leuk om op zoek gaan naar de achtergronden van oude verhalen en de plekken waar ze gebeurd zouden zijn. Zo vind ik het leuk en aardig om bijvoorbeeld over koning Arthur te lezen, maar veel leuker vind ik het om naar Engeland te reizen en dan wekenlang met mijn rugzak rond te trekken en de plekken te bezoeken waar die verhalen zich zouden hebben afgespeeld.
Als ik dan onderweg zelf nog een avontuur meemaak is dat natuurlijk mooi meegenomen! Zo heb ik heel wat gereisd, wat goed was voor mijn fantasie. Hoe meer verhalen ik las en hoe meer spannende plekken ik bezocht, hoe meer verhalen ik zelf begon te bedenken.
Eigenlijk heeft het lang geduurd voor ik besloot schrijver te worden. Een mysterieuze oude vrouw las ooit eens mijn handpalm en zei me dat ik schrijver zou worden. Dat was ik toen eigenlijk nog niet van plan, maar jaren later begon ik toch steeds meer zin te krijgen om alle verhalen die in mijn hoofd zitten op te schrijven. Heeft die vrouw toch nog gelijk gekregen! Eerst schreef ik drie serieuze geschiedenisboeken voor volwassenen; eentje over het spookschip de Vliegende Hollander, eentje over een roverhoofdman die heel lang geleden bij mij in de buurt in de bossen schuilde en een boek met oude volksverhalen. Ook schrijf ik nog steeds voor kranten en tijdschriften.
Toen ik het erop waagde om voor het eerst mijn fantasie de vrije loop te laten en een verhaal te schrijven, bleek ik dat veel en veel leuker te vinden dan het schrijven van geschiedenisboeken.
Dat eerste verhaal was De schat van Inktvis Eiland. Toen ik daarmee klaar was had ik de smaak flink te pakken. Het goud van de verborgen stad was het tweede verhaal, ook over Rowan. En ik hoop nog heel veel nieuwe spannende boeken te schrijven!

Foto: © Mark Sassen